SCULPTUUR MOEDER AARDE II VAN DE KORTRIJKSE KUNSTENARES ANN DEMAN WORDT BLIKVANGER AAN DE LEIEBOORDEN

Geschreven door deman op . Geplaatst in Pers

Persbericht Stad Kortijk


Moeder Aarde II_2De bronzen sculptuur ‘Moeder Aarde II’ van de Kortrijkse kunstenares Ann Deman, wordt door de stad in bruikleen genomen, dit voor één jaar en na evaluatie voor onbepaalde duur met een minimum van twee jaar.

Het glooiend stuk groenzone langs de Leieboorden ter hoogte van de Groeningebrug aan het Albertpark lijkt een geschikte locatie voor de plaatsing van de sculptuur. Het beeld wordt in de grond verankerd. De bronzen sculptuur met een hoogte van 1,5 m, een lengte 9 m en breedte 4 m maakt deel uit van een cyclus van twee beelden waarvan het eerste ‘ Moeder Aarde I’ in Sint-Martens-Latem ligt aan de boorden van de Leie. Het stelt een vrouw voor verzonken in de aarde. Moeder Aarde II nam deel aan een paar exposities waaronder de voorlaatste in Leuven op de IJzerenberg in samenwerking met museum M en vervolgens haar laatste tentoonstelling ‘L’homme et la nature’ in het domein van het Kasteel van Seneffe. Vanuit deze laatste locatie komt ze vandaag naar Kortrijk.

Ann Deman:

Voor mij toch wel niet onbelangrijk, Kortrijk is mijn thuisstad en het zal plezant zijn haar te kunnen zien en te delen
met de mensen in mijn omgeving. De plaats is ook wel bijzonder, ze komt net als haar wederhelft te liggen aan de
boord van de Leie, verbonden door aarde en water…

In 2004 begon Ann Deman aan een cyclus met als thematiek ‘Moeder Aarde’. In het wroeten in en bewerken van tonnen klei vond ze zichzelf. Ze kon zich eindelijk losmaken van het louter academische werk en ontwikkelde een totaal eigen visie. Een ‘huisstijl’ ontloken uit haar grote bewondering voor het oeuvre van Henry Moore en Georges Grard.

Moeder Aarde II_lowHaar verbondenheid met klei is enorm. Klei geeft haar een goed gevoel, brengt haar tot rust en geeft haar de kracht om sierlijke beelden te scheppen. Het is hard labeur, maar eens het werk voltooid, brengt het een ontspannend, rustgevend gevoel en wekt het energie op om een nieuwe creatie op te zetten. Die beelden laat ze dan gieten in brons, niet onbelangrijk want brons is geen dode materie. Iedere invalshoek geeft een andere speling van het licht en het patina ondergaat, ook door de invloed van de natuurelementen, een wonderbare, steeds wisselende metamorfose. (F. Willio)

De dynamiek die het werk van Ann Deman uitstraalt maar de toch rustgevende vormgeving maken van haar sculpturen rustpunten in de weidse natuur. Ze brengen een totaal andere dimensie in het landschappelijke zonder frêle en rust van de oorspronkelijke site te verstoren. Haar beelden creëren eerder een toegevoegde waarde, een nieuwe eigenheid en merkpaal in het landschap.

Ann Deman is onmiskenbaar gepassioneerd door natuurlijke vormen. Die liefde voor het ongekunstelde, de natuur en de schoonheid begint met het bewerken van de oermaterie: de klei. Om het met haar taalgebruik te zeggen, ‘ze smijt zich op de materie’ of anders uitgedrukt, het werken met klei is voor haar passie, een inspiratiebron, een goed gevoel die een kettingreactie uitlokt en haar op een speelse wijze naar een subtiele vormgeving brengt. Ze speelt als het ware met de materie en heeft oog voor verhouding en vorm als ware het een tweede natuur. Die klei laat haar toe een haar totaal eigen vormentaal te ontwikkelen. Haar sculpturen stralen die passie en maturiteit uit. Ze hebben een ongelooflijke spankracht en nodigen uit om er omheen te wandelen. Ieder oogpunt brandt een nieuwe welving en een ander perspectief op het onverzadigbaar netvlies van de echte kunstliefhebber.

(Albert-Fernand Haelemeersch)

An Vandersteene

SCHEPEN VAN CULTUUR